اظهارات اخیر مقامات نظامی و سیاسی ترکیه درباره پژاک و پ.ک.ک را باید در چارچوب یک راهبرد امنیتی هماهنگ و فراتر از مرزها تحلیل کرد. تأکید وزیر دفاع ترکیه بر نقش آنکارا در ارائه اطلاعات به ایران و «وارد آمدن تلفات سنگین به پژاک»، بیش از آنکه صرفاً گزارشی میدانی باشد، حامل پیام بازدارندهای روشن به این گروههاست.
در سطح منطقهای، ترکیه تلاش دارد روایت «محاسبه اشتباه» بازیگران کُرد مسلح را برجسته کند. از نگاه آنکارا، اتکای پ.ک.ک، پژاک و شاخههای همسو به تحولات بزرگی مانند جنگ اسرائیل و ایران، با هدف تغییر موازنه قدرت، نهتنها موفق نبوده بلکه به تشدید فشار امنیتی علیه آنان انجامیده است.
همزمان، سخنان عمر چلیک نشاندهنده گسترش میدان تهدید در گفتمان رسمی ترکیه است؛ از ایران و سوریه تا شبکههای مالی و ایدئولوژیک در اروپا. این تصویرسازی، توجیهگر تداوم و حتی تشدید سیاستهای امنیتی فرامرزی ترکیه است.
در نهایت، تأکید همزمان بر «زندگی مسالمتآمیز ترکها، کردها و اعراب» تلاشی است برای تفکیک مسئله قومی از مسئله امنیتی؛ روایتی که آنکارا با آن میکوشد اقدامات خود را نه علیه یک هویت، بلکه علیه «تروریسم» مشروع جلوه دهد.
