در کمتر از یک ماه، عبدی شاهد فروپاشی قلمروی گستردهای بود که زمانی نزدیک به یکسوم خاک سوریه را در اختیار قسد داشت. این مناطق، بر اساس توافقی با میانجیگری واشنگتن، به کنترل دولت مرکزی دمشق بازگردانده شده و قسد به یک گوشه کوچک شمالشرق سوریه محدود شد.
این عقبنشینی بدون درگیری گسترده انجام شد، اما پیامد آن برای کردها سنگین بود: مدلی از خودگردانی همسو با تفکرات پ.ک.ک عملاً نابود شد. حتی منابع حیاتی کشور از جمله تولید نفت و انرژی دوباره به دست دولت مرکزی افتاد.
مظلوم عبدی، فرماندهای که با حمایت آمریکا قسد را شکل داد، به وضوح قربانی «پروژه بزرگتر آمریکا» شد؛ پروژهای که هدف آن بهبود روابط واشنگتن با ترکیه، تثبیت دمشق و ایجاد تعادل قدرت منطقهای است، نه حمایت واقعی از کردها. حمایت نظامی آمریکا هرگز با تعهد سیاسی همراه نبود و کردها در بزنگاه تصمیمگیری تنها گذاشته شدند.
این واقعیت نشان میدهد که آمریکا کردها را ابزاری میدید برای اهداف نظامی و سیاسی خود در منطقه و نه شریک واقعی. رویاهای عبدی و کردهای سوریه در مقابل منافع آمریکا هیچ اهمیتی نداشت و آنها به سادگی قربانی معاملههای پشتپرده شدند.
در نهایت، این تجربه تلخ برای کردها اثبات کرد که اتکا به آمریکا نه تنها امنیت نمیآورد، بلکه میتواند به نابودی دستاوردهای سالها مبارزه و خودگردانی منجر شود. مظلوم کوبانی، نه تنها یک فرمانده شکستخورده، بلکه نماد رنج مردمی است که قربانی سیاستهای بزرگ و مداخلهجویانه آمریکا در منطقه شدهاند.
مظلوم کوبانی، قربانی معامله بزرگ منطقهای آمریکا
کورد پاریز: توافق اخیر میان نیروهای دموکراتیک سوریه (قسد) و دمشق نشان داد که حمایت نظامی آمریکا از کردهای سوریه، از جمله فرمانده معروف مظلوم عبدی، هیچگاه پشتوانه سیاسی واقعی نداشت و آمریکا به راحتی آنها را قربانی منافع بزرگتر خود در منطقه کرد.
کوردپاریز، هیچ تعلق خاطری به گروه، حزب و یا جریان سیاسی، در میان انبوه سیاست ورزی های رایج احساس نمی کند و تلاش دارد تا رویکردی مستقل، نقادانه، تحلیلی و خردمندانه به وقایع و رخدادهای منطقه و جهان داشته باشد.